بایگانی شماره 5

ما  در دوران ظلم و تعدی به جان انسانها در کشوری که با نام و به بهانه اسلام جان مسلمان و غير مسلمان را براحتی با فتوای انسانی ناآگاه و متحجر می گيرند،  زاده و رشد نموده ایم .

اين کشور که:

با پذیرش ولایت فقیه ، قانون اساسی آن دال بر صغير بودن ۷۰ مليون مردم ايران می باشد و فقط حافظ منافع عده ای نا کس شده است .

اين کشور که:

به گفته رهبرش ( همانا جانشین نماینده خدا در زمین ) که : مردم ایران دو گروه خودی و غير خودی هستند و همه چيز را برای خودی ها درست و برای غير خودی ها نا درست است .

اين کشور که:

حق آزادی بيان و انديشه را از تمامی مردم گرفته و در پاسخ کمترين اعتراض مردم توسط مزدورانش سرکوب و اعدام می گردد.

این کشور که : ............

من گفتنی زياد دارم ولی اينک توان باز گوئی تمام آنها نيست ولی اين سر آغازی برای رساندن نجوای من که اينک به صورت فريادی شده است می باشد.

با اميد همکاری شما انسان های آزاده و آزاديخواه .

هیئت تحریریه

تنظیم : روملا ابراهیمی

ديباچه: دولتهاي عضو اين ميثاق:

با توجه به اصولي که در منشور ملل متحد اعلام شده است، شناسايي حيثيت ذاتي و حقوق برابر و غير قابل انتقال کليه اعضاء خانواده بشر، مبناي آزادي، عدالت و صلح در جهان است، ·< نظر به اينکه، حقوق مذکور ناشي از حيثيت ذاتي شخص انسان ميباشد،
با توجه به اعلاميه جهاني حقوق بشر، کمال مطلوب انسان آزاد، برخورداري از آزادي و رهايي از ترس ميباشد. اين خواست در صورتي ميسر ميشود که هر کس از حقوق فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي خود و همچنين از حقوق سياسي و مدني برخوردار گردد. با توجه به منشور ملل متحد، دولتها متعهد برعايت و احترام به حقوق و آزاديهاي انسان وترويج آنها در سراسر جهان ميباشند، با درک اين حقيقت که افراد نسبت به يکديگر و اجتماعي که بدان تعلق دارند داراي وظائفي هستند و براي تحقق بخشيدن و ترويج و رعايت حقوق شناخته شده مندرج در اين ميثاق مسئول ميباشند،
(دولتهاي عضو اين ميثاق) مواد زير را پذيرفته اند:

  بخش يکم

ماده اول

1- تمام ملتها حق خودمختاري دارند. بواسطه اين حق، آنها وضعيت سياسي، اقتصادي، اجتماعي و توسعه فرهنگي خود را آزادانه تعيين ميکنند.
2- تمام ملتها ميتوانند براي اهداف خود، بدون لطمه زدن به تعهدات ناشي از همکاريهاي اقتصادي بين المللي که بر مبناي اصول سود متقابل و حقوق بين المللي، آزادانه (منعقد شده است) ثروتها و منابع طبيعي شان را مصرف نمايند. در هيچ موردي نمي توان ملتي را از وسايل امرار معاش خود محروم نمود.

3- دولتهاي عضو اين ميثاق، از جمله دولتهاي مسئول اداره دولتهاي مستعمره و تحت قيمومت، بايد در تحقق بخشيدن حق خودمختاري و احترام گذاشتن به اين حق، طبق مقررات منشور ملل متحد، سرعت بخشند.

بخش دوم

ماده دوم

1- هردولت عضو اين ميثاق متعهد ميگردد که بطور انفرادي و يا از طريق همکاريهاي بين المللي، بويژه اقتصادي، فني و با (استفاده از) حداکثر منابع موجود و با کليه وسائل مناسب بويژه ابزارهاي قانونگذاري در جهت دستيابي و تحقق کامل حقوق شناخته شده در اين ميثاق، اقدام نمايد.

2- دولتهاي عضو اين ميثاق متعهد مي گردند که حقوق اعلام شده در اين ميثاق را بدون هيچ نوع تبعيض از حيث نژاد، رنگ، جنس، زبان، مذهب، عقيده سياسي و يا هر عقيده ديگر يا اصل و منشاء ملي يا اجتماعي، دارايي، نسب يا هر وضعيت ديگر تضمين و اعمال نمايند.

3- دولتهاي در حال رشد با توجه به حقوق بشر و (وضعيت) اقتصاد ملي خودشان تعيين ميکنند که تا چه اندازه حقوق اقتصادي شناخته شده در اين ميثاق را در مورد اتباع بيگانه تضمين خواهند کرد.

ماده سوم

دولتهاي عضو اين ميثاق متعهد مي شوند که حق مساوي مردان و زنان را در برخورداري از تمام حقوق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي که در اين ميثاق آمده، تامين نمايند.

ماده چهارم

دولتهاي عضو اين ميثاق، تصديق ميکنند که در برخورداري از حقوقي که مطابق اين ميثاق براي دولت (عصوي) مقرر شده است، آن دولت نميتواند اين حقوق را تابع محدوديتهائي نمايد، مگر محدوديتها بموجب قانون و در تطابق با ماهيت حقوق مذکور و بمنظور توسعه رفاه عمومي در يک جامعه دمکراتيک اعمال گردد.

ماده پنجم

1- هيچيک (از مواد) اين ميثاق نبايد بنحوي تفسير گردد که بموجب آن حقي براي دولتي يا گروهي و يا فردي در جهت فعاليت و يا انجام هر عملي که باعث از بين رفتن هر يک از حقوق و آزاديهاي شناخته شده در اين ميثاق شود و يا محدود کردن آن حقوق بيش از آنچه که در اين ميثاق پيش بيني شده است، ايجاد نمايد.
2- هيچ شرط (محدوديتي) يا عدول از حقوق اساسي بشر که در قوانين (عرف)، پيمان نامه ها، آيين نامه ها و يا رسوم هر يک از دولتهاي عضو اين پيمان شناخته شده است و يا وجود دارد، به بهانه اينکه در اين ميثاق (آن حقوق) برسميت شناخته نشده است و يا به ميزان کمتري برسميت شناخته شده است، پذيرفته نخواهد بود.
                                                             ادامه دارد

کارنامه محمد مختاری

تنظیم: فا طمه الیاسی                                          بخش سوم

شروع كار روي طرح مجموعه كتاب‌‏هاي شاعران معاصر ايران كه تنها مجلدهاي مربوط به آتشي، كسرايي و رويايي به انجام رسيد.
آماده سازي كتاب چشم مركب ( نوانديشي از نگاه‌ ‏شعر معاصر ) براي چاپ.

1377 انتشار" تمرين مدارا"(مجموعه مقالات فرهنگي. اجتماعي ،  سياسي ).

1377 بعدازظهر روز پنج‌‏شنبه دوازدهم آذر توسط ماموران وزارت اطلاعات ربوده شد و به قتل رسيد.

محمد مختاري در تدوين و انتشار متن 134 نويسنده و از سرگيري فعاليت كانون نويسندگان ايران نقش فعالي داشت.

چند بارطي سال‌‏هاي اخير به طور انفرادي يا همراه نويسندگان ديگر ربوده شده بود و او رادر باره فعاليتش در كانون نويسندگان تهديد كرده بودند. در ماه مهر 1377 به همراه پنج نويسنده ديگر كه عضو كميته تدارك و برگزاري مجمع عمومي كانون نويسندگان ايران بودند به دادسراي انقلاب احضار شده ‌‏بود.

در پانزدهم دي 1377 وزارت اطلاعات با صدور اعلاميه‌‏اي دخالت عناصر آن وزارت خانه را در قتل محمد مختاري تاييد كرد.
منبع : آرش مختاري

پرونده محمد مختاري در هاله‌‏اي از ابهام به سرمي‌‏برد

پرونده محمد مختاري پس از جلسه دادگاهي كه در سال 79 برگزار شد همچنان در هاله‌‏اي از ابهام به سر مي‌‏برد.

به گزارش خبرنگار فرهنگ و انديشه خبرگزاري كار ايران ايلنا، محمد حكيمي يكي از اعضاي كانون نويسندگان ايران گفت: در جلسه‌‏ دادگاهي كه در سال 79 برگزار شد نقايصي به اين پرونده وارد شد مبني بر اين كه بعضي از اعترافات سعيد امامي در اين پرونده منعكس نشده بود و همين عامل باعث شد كه اين پرونده‌‏ها به ديوان عالي كشور مجددا ارجاع شوند كه نهايتا از آن ميان سه حكم اعلام شد و بقيه حكم‌‏ها منتفي شدند.

وي در ادامه افزود: پرونده مختاري و قربانيان آذر 77 در حال حاضر مختومه است از طرف ديگر چون خانواده‌‏هاي اين قربانيان به دليل اعتراض در جلسه دادگاه شركت نكردند , امكان اعاده دادرسي از نظر مرجع رسيدگي مننده به پرونده هم ميسر نشد.

محمد حكمي در پايان در باره آخرين وضعيت پرونده قتل هاي زنجيره اي گفت: خانواده‌‏هاي مختاري و قربانيان آذر 77 در حال حاضر از مراجع داخلي قطع اميد كرده‌ و شكايت خود را به كميسيون بشر ارجاع داده‌‏اند

محمد مختاري نقش به‌‏سزايي در احياي كانون نويسندگان داشت

محمد مختاري نقش به سزايي در احياي كانون نويسندگان ايران داشت.

به گزارش خبرنگار سرويس فرهنگ و انديشه خبرگزاري كار ايران ، علي اشرف درويشيان گفت:

محمد مختاري يكي از شاعران ومحققان موفق ايران است كه كتاب‌‏هايي در مورد اسطوره ‌‏شناسي، تحقيقاتي درباره شاهنامه، و چند دفتر شعر را به ادبيات ايران هديه كرده است. 

اين عضو كانون نويسندگان ايران افزود: مساله قابل ذكر اين است كه مختاري قبل از آذر 77 براي انتشار كتاب‌‏هايش با مساله سانسور مواجه بود و تنها پس از فاجعه مرگش آثارش مجوز انتشارگرفتند.

درويشيان در باره ارتباط محمد مختاري با كانون نويسندكان ايران گفت:

او از اعضاي فعال و برجسته كانون نويسندگان ايران بود و در اين ارتباط از سال 70 13فعاليت گسترده‌‏اي را براي احياي كانون آغاز كرد.

اين نويسنده و پژوهشگر در ادامه افزود: در سال 70 كانون نويسندگان در مرحله جديدي قرار گرفت چرا كه در اين سال با انتشار ( متن 134 نفر) با توجه به وضعيت اسفبار سانسور در آن زمان حركتي در اين زمينه آغاز شد.

وي با اشاره به تلاش هاي مختاري در راستاي موضوع آزادي بيان گفت: مختاري گفت ما نويسنده‌‏ايم و با اين طرز تفكر بود كه با همراه شدن با134 نفر از نويسندگان ايراني متني را در جهان منتشر كرديم و اعتراض خود را نسبت به سانسور اعلام و وضعيت آزادي بيان اعلام كرديم و مختاري از آن زمان بود كه بسيار معروف شد. درويشان در ادامه به پرونده مختاري و قتل هاي زنجيره اي اشاره كرد و گفت: وضعيت پرونده مختاري در حال حاضر مختومه اعلام است و از طرف ديگر با زنداني شدن وكيل پرونده‌‏هاي قتل‌‏هاي زنجيره‌‏اي, ناصر زرافشان, وضعيت اين موضوع نامعلوم مي‌‏باشد. 

داوود شجاعی جزیی

زمانى كه حسینعلی منتظرى مغضوب حكومت نگشته و هنوز "اميد امت و امام" بود گويا گفته بود:

هى مى گويند اينها كى مى روند، مگر ما آمده ايم پيك نيك كه به اين زوديها برويم!

چندی پيش از طرف مقام رهبرى! ( نماینده خدا در زمین )  "سند نهايى چشم انداز 20 ساله ايران" ابلاغ شد. با توجه به سوالهايى كه در 26 سال گذشته ملت در مورد نظام داشته است، اميدواريم آنرا با 20 سال آينده نگرى جمع زده و يكجا جواب تقريبا نيم قرنى ما را بدهند. در اين رابطه توجه شما را به نكات زير جلب مى كنيم:

1. چون همه امور كشور در كوتاه مدت روشن شده است و احكام لازم ابلاغ شده تنها كارى كه مانده است ابلاغ سند نهايى چشم انداز 20 سال آينده است.

2. چون بيست و پنج سال كلى گويى كرده ايم، مى توانيم براى 20 سال آينده نيز همين كار را بكنيم.

3. ما حالا حالاها هستيم.

4. چون پروتكل الحاقى را امضا كرديم، خواستيم با 20 سال آينده نگرى استحكام گذشته، حال، آينده، ماضى بعيد، گذشته در آينده و آينده شرطى خود را به استكبار جهانى نشان بدهيم و او را از طريق گيچ كردن غافل گير كنيم.

5. نه تنها از نظر فلسفى و تكنيكى نمى شود ثابت كرد سنگ بزرگ در 20 سال آينده نشانه نزدن است بلكه طبق قانون اساسى اينگونه وعده دادن مشمول ماليات هم نمى شود.

6. آنقدر مردمسالارى دينى رئيس جمهور بى رمق شده است كه ما هم در 20 سال آينده طرفدار مردمسالارى دينى و حتى مفتخر به ايرانى بودن خواهيم شد.

7. ما نه تنها براى ملت خود 20 سال آينده را پيش بينى مى كنيم بلكه براى كشورهاى همسايه هم همين كار را مجانى انجام مى دهيم چون قرار است آنها هميشه پشت سر ما حركت كنند . 

برای بیست و چند سالهای امروز که بدانند که برنسل گذشته چه گذشت؟

بخش پنجم                                          داوود شجاعی جزیی

 لازم به یادآوری است که در طول این 9 ماه مرتب زندانیان سر موضعی را از این اوین مستقیما به ((قیامت)) و یا ((تختها)) منتقل میکردند و برخی مثلا تنها یک یا دو ماه آنرا تجربه کردند. آنانکه از این قیامت بیرون آمدند شاید تعدادشان به اندازه انگشتان دست میباشد.(مجموعه زندانیان واحد چیزی نزدیک به صد نفر بود) در گفتگو با آنانی که مانده اند انگیزه هایشان بسیار متفاوت بود . اما وجه مشترک همه آنها یک مقاومت شخصی و فردی بود ،نه اعتقاد به گروه یا سازمانی ـبرخی اساسا زمینه های مذهبی در خانواده نداشتند، بنابراین تبلیغات شدید مذهبی این دوران نمی توانست نه مانده های مذهبی ذهنیشان را تحریک و تقویت کند . برخی با خود عهد بسته بودند تا به آخر بنشینند بالاخره صدای این بازی به بیرون منتقل شد . خانواده زندانیان سیاسی که مدتها بود ملاقاتشان با خانواده هایشان قطع شده بود ،به تکاپو افتادند و دفتر منتظری را از این حکایت (شکنجه اسلامی) آگاه کردند . این جناح رژیم که در صدد قدرت طلبی بیشتری بود ، با عکس گرفتن و گزارش از این شستشوی مغزی برای دارودسته لاجوردی و داود رحمانی پرونده سازی کرد و بساطی این بازی با بر کناری لاجوردی و داود رحمانی از ریاست اوین و قزلحصار بر چیده شد و دوران میثم در زندانها شروع میگردد.......

بها این حرکت برای زندانیان سیاسی زن بسیار گران تمام شد .

ــ ــ برخی از آنان تا آخر ماندند وقتی بعدها به بند عمومی منتقل شدند ، همیشه جلوی دیوار می نشستند و یا همیشه تنها بودند و تنها قدم می زدنند و به تنهایی خو گرفته بودند.

ــ ــ از سویی جنبش بسیاری از همرامانشان که در زیر شکنجه و بازجوییهای اولیه تاب آورده بودند را از دست داد، آنان امروز به صفوف جبهه مقابل پیوسته بودند.

ــ ــ از سوی دیگر یک نوع سکوت شکست و بی اعتمادی در میان زندانیان اوج گرفته بود .

اما رژیم هم به نوعی شکست خورده بود. جناحی جایش را مجبور شده بود به جناحی دیگر بدهد و تنفس کوتاهی در وضعیت زندانیها آغاز گشت.

با آمدن زندانیان جدید از اوین ،نفس تازه ای در باره رمیده شد.دست آورد آن برای زندانیان باقیمانده که تجربه یک شستشوی مغزی به معنای واقعی بود که برخی جان سالم از آن بدر بردند و اندوخته های خود را و چگونگی برخورد با آن را برای باز ماندگان تشریح کردند رژیم موفق به شکستن همه نشد و این خود نشان میداد که مقاومت وجود دارد.

اینکه مرزبندی با توبه تاکتیکی و عواقب آن به رسمیت شناخته شدن به عنوان زندانی سیاسی در آن دوران سیاه چپ روی بود یا نه ، امروز در این مورد قضاوت نمی کنیم . این قضاوت نیاز به گفتمان دارد ، گفتمانی که باید بین زندانیان سیاسی سابق و نیروهای جنبش اتفاق بیافتد ، تا دست آورد آن به نسل بیست و چند سالهای امروز منتقل شود ............

فردی که در قبال فروش نفت از شرکتهای خارجی رشوه دريافت می کند، بدين معناست که رشوه گيرنده، نه تنها در برابر اموال عمومی احساس مسئوليت نکرد، بلکه دانسته و آگاهانه بخشی از ثروتهای ملی ما را به تاراج داد.

شاهرخ الیلسی

 بر بستر چنين احساسی، هر حرکتی می تواند بسهم خود الهام بخش سايرين باشد. اما الهام گرفتن بهيچوجه معنای انديشيدن را تداعی نمی کند، بلکه نوعی سنت تقليدی و مأنوس بودن به گرايشات بومی را بازتاب می دهد. بی سبب نيست که همه پيامبران، سنبل مردانی که به آنها الهام ميگرديد، از اين منطقه برخاسته اند. 

هدف از اين اشاره، از يکطرف توجه دادن به عناصر مختلف فرهنگی است که در زير ساختارهای جديد مصرفی کشورهای منطقه لانه کرده اند و همچنان به حيات خود ادامه می دهند. اين عناصر می توانند در شرايط های مختلف، عليرغم وجود احساس هم پيوندی، بصورت عواملی مخرب مانع از تحول در منطقه گردند؛ اما از طرف ديگر، رهيافت اين قلم برای پاسخ به پرسشی اساسی است که: با توجه به سنتهای گران جان و کهنه، سرنوشت مردم منطقه در عصر کنونی، چگونه رقم خواهد خورد؟

و يا يادآوری و طرح مسئله ايست که چگونه می توانيم از همين سنت، در خدمت به منافع مردم و تحول منطقه بهره بگيريم؟

اگر روشنفکران منطقه بتوانند جنبش «ضبط اموال زمامداران مستبد به نفع مردم» را در شرايط کنونی راه بياندازند؛ و اگر بتوانند با ارائه دادخواستهای ملی و منطقه ای به مراجع ذی صلاح جهانی، موجب تشويق و برپايی دادگاههای بين المللی گردند؛ بستر تحولی شگرف را در منطقه می گشايند:

اولاً، باچنين حرکتی می توانند مناسبات احساسی مردم منطقه را به روابطی عقلايی و منطقی ارتقاء دهند. از آنجايی که اين جنبش منافع عمومی مردم منطقه را نمايندگی می کند، ار يکسو حمايت آگاهانه مليت های مختلف را بدنبال دارد، اما از سوی ديگر زمينه های ذهنی پذيرش پيوستن به فرآيند جهانی را تقويت می سازد.

ثانياً، با جلب شدن و حمايت افکار عمومی جهان، ديوار بی اعتمادی ميان مردم منطقه و ساير جهان تخريب می شوند. بجای پرهيز از بيگانگان و بيگانه ستيزی، زمينه منطقی و عقلايی همگرايی با خارجيان برای بازسازی و تحول منطقه آماده می گردند.

ثالثاً، با گسترش جنبش ضبط اموال زمامداران مستبد بنفع مردم، نخبگان انديشه، به مرجعی قابل اعتماد مردم درجامعه طرح، و جانشين مراجع سنتی خواهند شد.

چنين حرکتی را ميتوانيم به دليل آمادگی افکار عمومی جهان، به دليل تعهداتی که دولتهای آمريکا و انگليس در قبال آينده سرنوشت مردم عراق متقبل شده اند، و خلاصه به دليل شور و احساسی که نسبت به مردم عراق، در اروپا جاری گشته بود؛ از هم اکنون بنفع مردم عراق آغاز کنيم. بايد اين جنبش را تا بدآنجا ادامه دهيم که بصورت قوانين بين المللی رسميت يابد و شناخته شوند.

پيوستن به حرکتهای فراملی، تقويت جنبش منطقه ای، بمعنای تعطيل وظايف ملی نيست. بدون بسيج و سازماندهی ملی، جنبش منطقه ای تقويت نخواهد شد. از اين نظر، برای روشن شدن افکار عمومی و رسيدن به اجماع نظر، جا دارد که مردم ميهن ما، در پاسخ به يک پرسش حقوقی که جنبه عمومی دارد؛ بسيج شوند و اظهار نظر کنند:

 آيا 35 ميليون دلاری که بصورت رشوه دريافت شد، جزئی از اموال عمومی محسوب می شوند؟

اگر پاسخ مثبت است، پس رئيس دولت، مطابق قانون و بعنوان مسئول و تنها حافظ منافع ملی، مجبور است عليه اعمال خلاف فرزند هاشمی اقدامی قانونی کرده تا از اينطريق مبالغ دريافتی را به صندوق ملی بازگرداند. رئيس جمهور با گفتن حلوا – حلوا نمی تواند دهان ملت محروم را شيرين کند. اگر او واقعاً دوست دارد که قانون قابل اجرا باشد، اين گوی و اين ميدان!